Στο πλαίσιο του καινοτόμου εκπαιδευτικού προγράμματος «Project Ελιά», οι μαθητές της Δ’ τάξης του Δημοτικού της ΑΓΣ μετέτρεψαν τη θεωρητική γνώση σε απτή καλλιτεχνική δημιουργία, κατασκευάζοντας μια σειρά από εντυπωσιακά διοράματα. Παρουσιάστηκαν ως επιστέγασμα μιας πολυεπίπεδης μαθησιακής διαδρομής και αναπαριστούν με εξαιρετική λεπτομέρεια τη λειτουργία ενός παραδοσιακού ελαιοτριβείου, συνδέοντας την ιστορία της ελληνικής υπαίθρου με τη σύγχρονη εκπαίδευση.

Οι μαθητές, αφού συμμετείχαν ενεργά στη συγκομιδή και τη γευσιγνωσία ελαιολάδου, χρησιμοποίησαν τη φαντασία τους για να «ζωντανέψουν» τις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής. Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά διοράματα της έκθεσης, αποτυπώνεται η διαδικασία της σύνθλιψης. Η μακέτα αναπαριστά έναν πέτρινο ελαιόμυλο, όπου κυριαρχεί η κυκλική βάση με τις μυλόπετρες, φιλοτεχνημένες με υλικά που προσομοιάζουν στην τραχιά υφή της πέτρας. Μικροσκοπικές φιγούρες εργατών, τοποθετημένες με προσοχή, φαίνονται να καθοδηγούν τη διαδικασία, ενώ γύρω από τον μύλο υπάρχουν μικρά πάνινα σακιά γεμάτα με καρπούς ελιάς, δίνοντας την αίσθηση μιας ζωντανής παραγωγικής μονάδας σε πλήρη λειτουργία.

Η περιγραφική δεινότητα των μαθητών επεκτείνεται και στο τμήμα του ελαιοπιεστηρίου. Στην ίδια σύνθεση, γίνεται αναπαράσταση των «σπυρίδων» (των ειδικών φακέλων όπου τοποθετούνταν ο πολτός), οι οποίες είναι στοιβαγμένες κάτω από το πιεστήριο. Λεπτοκαμωμένα ξύλινα δοκάρια και σχοινιά αναπαριστούν τον μηχανισμό πίεσης, ενώ στη βάση του διοράματος, μικρά δοχεία περιμένουν να υποδεχτούν τον «υγρό χρυσό». Η χρήση φυσικών χρωμάτων, όπως το λαδί, το καφέ και το γκρι της πέτρας, ενισχύει τον ρεαλισμό της κατασκευής. Αυτά τα μικρά διοράματα δεν αποτελούν απλώς μια σχολική χειροτεχνία, αλλά μια ολοκληρωμένη σπουδή πάνω στην παράδοση, την τεχνολογία και τον πολιτισμό της ελιάς, αποδεικνύοντας πώς η βιωματική μάθηση μπορεί να εμπνεύσει τη νέα γενιά να σεβαστεί και να διαφυλάξει την κληρονομιά του τόπου της.