Κρατά συγκινημένος τη βεβαίωση φοίτησης που του παρέδωσε ο διευθυντής του Επαγγελματικού Λυκείου της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, Απόστολος Βουρκούδης. Για τον 83χρονο σήμερα Γιώργο Γλαρό, το έγγραφο δεν είναι απλώς μια επιβεβαίωση των μαθητικών του χρόνων, αλλά η αναγνώριση ενός σημαντικού κεφαλαίου της ζωής του, το οποίο είχε μείνει ανολοκλήρωτο από το… 1960. Αν και δεν αποφοίτησε, λόγω διαφόρων γραφειοκρατικών δυσκολιών, η επιστροφή του στη Σχολή και η παραλαβή της βεβαίωσης τον γέμισαν χαρά και υπερηφάνεια, φέρνοντάς τον ξανά κοντά στις αναμνήσεις της εφηβείας του.

Γεννήθηκε το 1943 στην Καλλικράτεια, σε μια οικογένεια με καταγωγή από την Ικαρία, η οποία βιοποριζόταν από τη γεωργία. Οι γονείς του καλλιεργούσαν 36 στρέμματα και τα τρία παιδιά της οικογένειας μεγάλωσαν γνωρίζοντας τις απαιτήσεις της αγροτικής ζωής. Το 1956, σε ηλικία μόλις 13 ετών, άφησε το πατρικό του για να φοιτήσει στο τετραετές τεχνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής, έχοντας εξασφαλίσει μερική υποτροφία. Τη συγκεκριμένη απόφαση ενίσχυσαν δύο απόφοιτοι της Σχολής που ζούσαν στην Καλλικράτεια και τον παρότρυναν να αξιοποιήσει την ευκαιρία.

Ως οικότροφος, γνώρισε ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που συνδύαζε τα μαθήματα με την καθημερινή εργασία στο αγρόκτημα και την πρακτική κατάρτιση. Έμαθε αγγλικά, οδήγησε για πρώτη φορά τρακτέρ, φρόντιζε τα ζώα και εκπαιδεύτηκε στην ξυλουργική, τις οικοδομικές εργασίες και την επισκευή γεωργικών μηχανημάτων. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις ηθικές αξίες που καλλιεργούσε η Σχολή στους μαθητές της. Η περιποίηση που λαμβάναμε ήταν μοναδική. Όλα τα παιδιά ήμασταν χαρούμενα που φοιτούσαμε σε ένα τέτοιο σχολείο», θυμάται.

Το 1960, επέστρεψε στην Καλλικράτεια. Εργάστηκε στα οικογενειακά κτήματα, σε ταβέρνα και σε κτηνοτροφικές μονάδες, μέχρι που η ζωή τον οδήγησε μακριά από την Ελλάδα. Το 1970 μετανάστευσε με την οικογένειά του στο Χάμιλτον του Καναδά, όπου εργάστηκε ως μάγειρας και σε οικοδομική εταιρεία. Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, εκπληρώνοντας ένα όνειρο που είχε γεννηθεί από τις ιστορίες του παππού του, ο οποίος είχε ζήσει εκεί από το 1904. Αρχικά εργάστηκε στη φάρμα του θείου του στην Plant City. Όταν, σε περίοδο ανομβρίας, κατάφερε να αντλήσει νερό από πομόνα, εντυπωσίασε ανθρώπους του περιβάλλοντός του και βρήκε δουλειά σε εστιατόριο ξενοδοχείου στην Τάμπα.

Η επαγγελματική του πορεία εξελίχθηκε γρήγορα. Από σερβιτόρος έγινε εστιάτορας, ανέλαβε αργότερα τη διεύθυνση του τμήματος προσωπικού ιδιωτικού κλαμπ και στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στον κατασκευαστικό κλάδο. Μετά τον θάνατο του συνεταίρου του, ανέλαβε μόνος του την κατασκευαστική εταιρεία, η οποία συμμετείχε για περίπου μία δεκαετία στον οργανισμό Habitat for Humanity, ανεγείροντας κάθε χρόνο περίπου 70 κατοικίες για άπορες γυναίκες με παιδιά. Στο μεταξύ, παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τρεις γιους.

Έπειτα από μια ζωή γεμάτη αλλαγές, εργασία και επαγγελματικές επιτυχίες, η επιστροφή στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή έφερε τον Γιώργο Γλαρό ξανά κοντά στις ρίζες του. Η βεβαίωση φοίτησης που παρέλαβε πρόσφατα από τον Απόστολο Βουρκούδη δεν υποκαθιστά την αποφοίτηση που δεν πραγματοποιήθηκε, του προσφέρει, ωστόσο, κάτι εξίσου πολύτιμο: την επίσημη αναγνώριση των μαθητικών του χρόνων και την ευκαιρία να τιμήσει έναν τόπο που εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής του ιστορίας.